Voor gezaaid: komkommer, tomaat, courgette en struikkomkommer. In de tuin nog niets gezaaid, omdat ik niet weet of we tegen oogsttijd nog wel in dit huis wonen!
Wat een Chinese rijsttafel voor je moestuin kan doen
Reply
Suikervrije appel-kruimel
Oh, wat was dit simpel, en heerlijk! Ik moest snel een foto maken, voordat alles op was! Het sprookje begon zo:
Er waren eens 2 appels. Ze hadden bruine plekjes, en zagen er niet zo smakelijk meer uit. Ze zouden weldra vervangen worden door een verse zak appels. Wat te doen?
Ik sneed de appels in kleine stukjes, deed ze in een ovenschaal, en bestrooide ze rijkelijk met kaneel. Vervolgens mengde ik er een handvol rozijnen door.
In een koekenpan roosterde ik een flinke handvol notenmix (amandelen, hazelnoten, walnoten, cashewnoten). Daarna deed ik dit in de keukenmachine, samen met een handvol havervlokken, een flinke eetlepel honing, wat kaneel en ongeveer 50 gram roomboter. Dit hakte ik tot er een soort kruimeldeeg overbleef.
De kruimels verdeelde ik over het appelmengsel, en dit alles zette ik ongeveer 20 minuten in de oven op 200 graden. (of tot de kruimels bruin zijn)
Voor 2 flinke eters, of gewoon om de volgende dag nog een keer van te genieten!
Verhuizing: foto’s van je huis
In het eerste deel van deze serie beschreef ik hoe we op zoek gingen naar een makelaar die bij ons paste. Deze makelaar heeft een professionele fotograaf in dienst die ons huis op de foto zou zetten. Aangezien we de afgelopen jaren ook zelf veel tijd op Funda hebben door gebracht, hadden we een aardig idee van wat we willen en wat niet. Daarom vandaag een dingen waar je aan moet denken bij het fotograferen van je huis!
1. Licht in de duisternis
Maak het liefst je foto’s op een zonnige dag. Iedereen wordt blijer van zonnige, lichte foto’s, dan van donkere foto’s. Een lichte kamer lijkt ook ruimer! Let op het lichtinval vanuit de ramen, zet deuren open, zet eventueel een lamp aan. Je kunt er ook voor kiezen de foto’s achteraf iets te bewerken.
2. Sterke en zwakke punten
Benadruk de sterke punten van je huis en verdoezel de zwakke punten. Neem de foto vanuit de goede hoek zodat je de beste kant van de kamer laat zien. Is je kamer klein, haal dan wat meubels weg. Heeft de ruimte weinig daglicht, zet dan een lamp aan. Is je kamer juist groot, benadruk dat dan door een mooie overzichtsfoto. Is je tuin mooi aangelegd, zet deze dan apart op de foto.
3. Ruim spullen op
Dit is echt een irritatie-punt van mezelf! Als ik een foto van een slaapkamer zie, wil ik niet afgeleid worden door een knalgroene vliegenmepper. Ik wil niet eens weten dat jij last hebt van vliegen! Ik hoef je stapel papieren administratie ook niet te zien liggen op een stoel. Echt, ga voor de lol eens foto’s kijken op Funda en zoek naar overbodige spullen.
Je hoeft overbodige spullen echt niet allemaal weg te gooien, schuif ze voor de foto even aan de kant, en zet ze later weer terug. Dat deden wij bijvoorbeeld met de box: we hielden een ruimere kamer over en niemand hoeft zich te storen aan het babyspeelgoed.
4. Niet teveel en niet te weinig foto’s
Als je je zolder wel beschrijft, maar niet op de foto zet, ga ik er van uit dat die er niet uit ziet. Misschien klopt dat ook wel, maar houd er rekening mee. Van slaapkamers is 1 foto vaak genoeg. Als een foto uit een andere hoek genomen wordt, zorg dan dat het niet een andere kamer lijkt.
Als je foto’s van de omgeving wilt toevoegen, bijvoorbeeld van de natuur, het speeltuintje, het pleintje, dan is 1 of 2 voldoende. Bij 14 foto’s van schaapjes op de hei, denk ik: ja, nou weet ik het wel!
5. Let op details
Als je de foto maakt, let dan op kleine details. Zorg voor wat kleur als je een neutrale inrichting hebt. Werk kabels (tijdelijk) weg (wij trokken ze tijdelijk uit de tv, zodat je niet over de muur zag lopen).
Als je ervoor zorgt dat je huis op de foto’s er goed uitziet, heb je meer kans dat mensen een afspraak maken om eens langs te komen. Als ze dan langskomen, zien ze natuurlijk een huis waarin geleefd wordt, en niet een huis uit een magazine. Dat geeft niet, mensen begrijpen dat wel. Of niet, maar daar kun je dan niets aan doen. Hoe meer mensen je binnen krijgt, hoe meer kans dat jij je huis verkoopt!
Nou moet ik er wel aan toevoegen dat het geen garantie is. Perfecte foto’s zorgen er niet automatisch voor dat jij je huis snel verkoopt. Maar als je er iets aan kunt doen om het proces te versnellen, dan kan dat geen kwaad, toch?
Hebben jullie de foto’s van je huis zelf gemaakt, heeft de makelaar ze gemaakt of hadden jullie ook een professionele fotograaf? Hebben jullie nog tips?
lees ook: deel 1 – de makelaar
Project keuken: dag 3
Het is typisch iets voor mij een ‘project’ op te starten, en er vervolgens halverwege mee op te houden. Herkenbaar? Mijn stok achter de deur is dit blog, en dus was het vandaag eindelijk tijd voor de derde stap in het project Keuken!
Dit was wat ik al een tijdje aan wilde pakken. Ik zag veel te veel dingen die niet in de la horen, en eerlijk gezegd is het laaaaaang geleden dat ik deze bestekbak schoongemaakt heb.
Dus stap 1: alles eruit en in een grote bak.
Toen kon ik de lege bestekbak eens beter bekijken. JAK! Daar heb ik geen foto van gemaakt hoor, wat was die vies! Het sopje wat ik maakte was niet voldoende, dus riep ik mijn vriend Bakingsoda erbij om te helpen. Hij is nog niet helemaal schoon (het plastic is wat beschadigd, dus moeilijk schoon te krijgen), maar this is as white as it gets, people.
Zo, nu krijgt alles zijn eigen plekje weer. Bestek, veel gebruikte hulpmiddelen, weinig gebruikte hulpmiddelen, lucifers en zaklamp (want de stroom zal maar eens uitvallen!).
Nou, veel beter toch? Jeetje, dat ik daar zo lang mee gewacht heb!
En eigenlijk zijn er helemaal niet zoveel ‘ongenode gasten’ in deze la, maar ik ben wel blij dat deze dingen er nu uit zijn. Waarom heb ik een thee-ei én een theezeefje als we zelf nooit thee drinken? Er lagen deeghaken en mixhaken van de handmixer waar ik eigenlijk afscheid van wilde nemen, die namen dus alleen maar plaats in. En de rest kan óf weg, óf op zijn eigen plek. Dat levert me een blinkende bestek la! Nu maar hopen dat de volgende dag in het project Keuken snel volgt…
Suikerloos: week 2
Ik voel me helemaal niet beter, ik voel me zelfs slechter… De enige reden dat ik nog steeds zo min mogelijk suiker eet, is dat ik denk dat het helemaal niets met mijn voeding te maken heeft… Hier een kort verslag van week 2:
Dag 8: geen problemen vandaag, al smaken tosti’s zónder tomatenketchup toch niet zo goed als met…
Dag 9: er zit dus ook suiker in de kroepoek #zucht. Vandaag een soort van bananenkoekjes gemaakt met banaan, havervlokken en kokos. Mwah. Andere suikervrije koekjes moeten wachten, want ze hadden geen suikervrije appelmoes. Oh jawel, de light versie met zoetstof. Maar dan eet ik nog liever suiker! Zelf maar maken dan…
Dag 10: niet eens tijd gehad om te denken aan bakken… Bezig gehouden worden door ‘het leven’ is ook een manier om geen suiker te eten, dus.
Dag 11: een suikervrije werkdag, ik lunch met een heerlijk restje pasta!
Dag 12: wel 3 trakterende kinderen op mijn werk, maar ik heb de traktaties niet opgegeten. Wel een frikadel speciaal gehad (en dus suiker).
Dag 13: een suikervrije cake gebakken! Leuk recept, ga ik nog eens weer maken/verbeteren.
Dag 14: heb er nu 2 weken opzitten. Het kost me niet veel moeite iets anders op mijn brood te eten of iets anders dan brood te ontbijten of lunchen. Ook mis ik de chocola niet echt. Gek genoeg mis ik het bakken, een cake, een appeltaart, muffins… Veel suikervrije recepten opzoeken dan maar! De Wijze Papa vroeg al wat de volgende stap voor me is: graanvrij?
Ik voel me nog steeds niet ‘anders’, en de weegschaal geeft ook nog steeds hetzelfde aan. Nu deed ik dit experiment ook niet om af te vallen hoor, is niet echt nodig (en is eigenlijk ook niet goed als je borstvoeding geeft). Maar toch… een beetje teleurstellend dat het zo weinig met me doet. Maar ik ga door!
Waarom maak ik het mezelf zo moeilijk?
Eenvoudig(er) leven
Ik ben de laatste jaren vooral bezig mijn/ons leven eenvoudiger te maken. Minder spullen, meer tijd, meer structuur, meer routine, minder rotzooi eten, minder geld uitgeven aan onnodige dingen. Gewoon, niet zo moeilijk doen als het ook makkelijk kan. Me minder zorgen maken (dat lukt nog niet zo goed), niet alleen dromen over een beter leven, maar het huidige leven ook veranderen.
Ik las een weblog over een man en vrouw die op hun 35e ‘met pensioen’ waren, en konden genieten van het leven en hun kind. Ja, natuurlijk werken ze nog wel, maar ze doen alleen dingen die ze leuk vinden en voelen zich heel vrij. Ik voel me niet vrij, en hoe leuk mijn baan ook is (of kan zijn), ik ervaar het toch als moeten. In mijn ideale leven zou ik vanuit huis werken, in ieder geval de jaren dat onze kinderen nog jong zijn.
Ons ingewikkelde leven
Eerder beschreef ik al hoe ons weekschema er ongeveer uit ziet. Dat hangt aan elkaar van het ‘moeten’, hoe eenvoudig we het ook proberen te houden. In oktober begin ik met een opleiding, dus dan wordt het nog drukker.
Dat lijkt allemaal al ingewikkeld genoeg, toch? Is er dan een destructief deel van mezelf dat dacht dat er nóg wel iets bij kon?
Nog ingewikkelder!
Ik heb een auteurs-klus aangenomen. Naast mijn 2 dagen werken op een basisschool, het draaiend houden van een huishouden met 3 jonge kinderen, een man die hard werkt én studeert, dacht ik dat ik ook nog wel wat meer werk aan kon nemen. Waarom?
- het inspireert me, het levert me energie op. Ik hoop natuurlijk dat de energie die het zal kosten niet zwaarder weegt.
- het levert geld op. Ja, laten we er niet om heen draaien, extra geld om te sparen, af te lossen op de hypotheek of achter de hand te houden voor een eventuele verhuizing (oh ja, dat óók nog!), is gewoon fijn.
- als ik meer vanuit huis wil werken is dit het werk dat ik zou willen doen. Om er ‘in te rollen’ moet ik contacten opdoen, laten zien wat ik kan, netwerken. Hopelijk levert deze klus weer nieuwe klussen op!
Hoe denk ik hier tijd voor te hebben? Een Baby die nog niet zonder mama in slaap kan vallen, die nog steeds niet uit de fles drinkt, die momenteel overdag en ‘s nachts erg onrustig is door alle nieuwe ontwikkelingen en tandjes. Als Zoon vervolgens ook nog waterpokken krijgt, denk ik: gelukkig heb ik nu nog geen deadlines…
Ik houd mezelf steeds voor: het wordt steeds beter. Baby heeft me steeds een beetje minder nodig, zal ooit leren slapen in zijn eigen bedje, overdag en ‘s nachts. De routines die nu werken voor het huishouden zullen me helpen om alles enigszins aan kant te houden terwijl ik toch kan werken.
(en dan denk ik: wat als we ons huis verkopen precies als ik een deadline heb?)
(en dan schrap ik die gedachte gauw weer!)
Heb jij ook wel eens het idee dat je het jezelf onnodig moeilijk maakt? Dat je leven nog veel eenvoudiger zou kunnen?
Suikerloos: week 1
Gisteren vertelde ik al dat ik besloten heb eens een tijdje weinig tot geen suiker te eten. Ik zal mijn ervaringen van de afgelopen week delen!
Dag 1: ik heb tegen de lunch al koppijn. Wat erg! Blijkbaar mist mijn lijf de suiker nu al. Maar met een broodje met vlees en ei en druiven gaat het vandaag goed. Geen suiker gehad. Leuk: Dochter wil ook suikerloos, (maar vindt dat natuurlijk nog wel moeilijk).
Dag 2: minder hoofdpijn vandaag. Weet je dat er suiker zit in de crackers? Ach, in het brood waarschijnlijk ook… Echt helemaal suikerloos is het dus nog niet.
Dag 3: en dan wordt er een taart bezorgd! Ik heb niets gehad. Hoofdpijn begint tegen het eind van de middag pas te komen. Nog even volhouden!
Dag 4: ik stop zonder nadenken 2 koeken in mijn mond op het werk….
Dag 5: weer een werkdag en deze zonder suiker en zonder problemen doorgekomen. Joepie!
Dag 6: ik moet toegeven dat ik er meer van verwacht had, dat ik me nu beter zou voelen ofzo. Dat is niet zo. Misschien dat ik daarom vandaag de muffins die ik in de diepvries vond, opwarmde, en er 3 opat. Natuurlijk zat daar al minder suiker in dan gebruikelijk, maar toch.
Dag 7: ik mis het bakken zo! Ik zat al recepten te zoeken van suikervrije baksels, toen ik me realiseerde dat we straks naar een verjaardag gaan met taart. Chocolade-brownie-droom heette hij, ofzoiets. Superlekker, en ik voelde me helemaal niet schuldig.
Conclusie na 1 week: ontbijt en lunch zonder boterhammen met chocopasta is mogelijk, is zelfs wel lekker. Ik ontbijt veel vaker met yoghurt met zelfgemaakte muesli, en een stuk fruit. Ook bij de lunch sla ik soms het brood over, en neem restjes van de dag ervoor. Maar toch blijf ik denken: ik had er meer van verwacht… Misschien gaat de weegschaal me verrassen? Ik ga nog even door, en probeer nog minder suiker te eten. Weet je wel in hoeveel dingen suiker zit? Kijk de labels maar eens na!
Suikerloos
Suikerloos: het idee
Hoe het precies ontstaan is weet ik niet meer. Ergens heb ik bedacht dat suiker slecht is. Dat was niet zo moeilijk. Het was wel moeilijk minder suiker te gaan eten. Het zit hem bij mij niet zo zeer in de tussendoortjes, en tijdens de warme maaltijd gebruik ik nauwelijks suiker. Nee, het zit hem bij mij in mijn broodje chocopasta. Veel. Chocopasta.
Als ontbijt at ik altijd al 2 broodjes, als lunch 2 of 3. Sinds de zwangerschap merkte ik wel dat dat niet altijd genoeg was, en nu ik borstvoeding geef mocht ik van mezelf ook best wat meer eten. Maar ik ontdekte dat ik eigenlijk brood met chocopasta eet om de chocopasta, niet om het brood. En als ik één of twee broodjes extra at, merkte ik geen verschil. Ik zat niet vol, had niet méér energie.
Toen dacht ik: zou het niet een leuk experiment zijn om eens een tijdje helemaal geen suiker te eten?
Suikerloos: de familie
Ik introduceerde mijn idee bij de rest van de familie. De term ‘suikerloos’ werd meteen populair bij Dochter, die aankondigde dat ze ook ‘suikerloos’ ging. De Wijze Papa vond het dapper, maar begon wel meteen over mijn broodjes chocopasta. En hij vroeg of ik dan ook niks lekkers meer ging bakken?
Suikerloos: het plan
Ik dacht nog even verder na, want ik wilde wel met een plan komen. Ik wilde het een tijd lang volhouden, zodat ik het verschil duidelijk zou merken. Ik wilde er hier over schrijven, maar niet vervolgens al na korte tijd de handdoek in de ring gooien (en hier een flater slaan). Ik wilde uitzonderingen opstellen om het haalbaar te maken. Zo kwam ik op het volgende lijstje:
- geen ‘suiker uit de pot’ meer, dus geen baksels met suiker
- honing en stevia mogen wel
- geen broodje chocopasta, geen chocolade, geen hagelslag in de yoghurt
- uitzonderingen zijn verjaardagen met taart, dat mag wel
- proberen het 4 weken vol te houden, elke dag kort beschrijven hoe het gaat en wat ik merk
- eerst een tijdje uitproberen voordat ik het hier kom vertellen, zodat ik niet afga ;)
Inmiddels heb ik er een week op zitten, en ik leef nog steeds. Hoe ik die eerste week ervaren heb, lees je morgen!
Hoe ga jij om met suiker? Ben jij je bewust van hoeveel suiker je eet, maakt het je iets uit? Ik ben benieuwd!
Project keuken: dag 2
Eerder schreef ik al hoe ik geïnspireerd werd de keuken eens grondig aan te pakken, en ook hoe ik het eerste plankje onder handen nam. Vandaag neem ik een ander simpel project: de hoekkast.
De hoekkast is de plek waar al onze pannen staan. Het is een kwestie van leeghalen, schoonmaken en weer inruimen. Simpel, toch? Alhoewel…
Wat staat daar nou? Ons oude, vergeten tosti-ijzer dat te vies is om nog te gebruiken. Schoonmaken? Ach, we hebben hem al die tijd niet gemist! Weggooien? Daar was De Wijze Papa het niet mee eens, hij had ineens zin in tosti’s. Op een andere plek verstoppen opruimen dan maar, en als we hem over een x aantal maanden nog niet gebruikt hebben geef of gooi ik hem alsnog weg!
Zo vond ik ook nog een hartvormig bakblik wat ik nooit meer gebruikt heb, en wat krasjes had in de anti-aanbaklaag. Weg maar. In de hoekkast staan ook minder gebruikte onderdelen van onze keukenmachine. Ze staan daar prima: ik heb ze nooit nodig en ze staan niet in de weg.
Zo ziet de kast er uit als hij leeg én schoon is. Toegegeven, dat is hij lang niet geweest. Dit kastje is namelijk niet makkelijk schoon te maken, door het draai-ding! Maar goed, het is weer gebeurd, nu kan ik alle pannen weer terug zetten.
Nu we het toch over pannen hebben: heb ik al die pannen echt nodig? We hebben een metalen pannenset, bestaande uit:
- een steelpan (vaak gebruikt),
- een hapjespan (nauwelijks gebruikt)
- pannen in 4 verschillende maten (die allemaal wel eens gebruikt worden).
Verder hebben we nog:
- een braadpan (niet vaak gebruikt, maar onmisbaar),
- een hapjespan met anti-aanbaklaag,
- 2 koekenpannen,
- een pannenkoekenpan (erg fijn want dun en snel heet)
- een poffertjespan (nauwelijks gebruikt, maar toch blijft hij).
Oh, en ik vergeet mijn spuuglelijke-maar-dierbare eier-steelpannetje! De enige pan die dus eigenlijk weg kan is onderdeel van een set, en alleen daardoor mag hij blijven.
Wat werkt
Ik ben blij dat ik al deze pannen netjes kwijt kan in deze hoekkast! Ook de keukenmachine onderdelen die minder vaak gebruikt worden staan hier goed. Door het draaisysteem staat niets echt buiten bereik, en door de overbodige dingen nu weg te gooien houden we een nette, schone hoekkast over.
We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt een aantal pannen te vervangen. Kosten (voor 3 pannen) = €39
Project keuken: dag 1
In een poging onze keuken aan te pakken (lees: schoonmaken en organiseren), ben ik gestart met het project:keuken. Ik maakte eerder al foto’s van de huidige staat van onze keuken. Ook vertelde ik dat ik niet alles in één keer ging doen, dat ik het rustig aan ging doen. Maar het kriebelde enorm!!
Ik werd er helemaal onrustig van, wilde eigenlijk alles in één keer uit de keuken halen en opnieuw plaatsen. Maar dat kan gewoon niet, en dat frustreerde me. Nu moet ik namelijk alles in mijn hoofd proberen te organiseren. Ik probeerde De Wijze Papa te betrekken in mijn plannen, maar hij liet me beleefd weten dat ik wel Heel. Veel. praatte over de keuken en hoe het allemaal moest worden.
En dus begon ik toch maar gewoon bij één plankje. Babysteps, hoe moeilijk het ook voor me is, babysteps…
Wat werkt
Op dit plankje staat ons koffiezetapparaat. Wij drinken zelf nooit koffie, en dus wordt hij alleen gebruikt door de visite. Eerder stond hij op ons aanrecht, bij het stopcontact. Maar meestal stond hij dan gewoon, ongebruikt, in de weg! Toen we dit plankje ophingen, bedachten we al dat dat een goede plek zou zijn, lekker dicht bij een stopcontact!
Verder staat op dit plankje onze voorraad kookspullen. Een pot met bakproducten, havervlokken, bloem, suiker, etc. Doordat we bijna allemaal dezelfde potten hiervoor gebruiken, staat het mooi rustig.
Wat niet werkt
Al snel kwamen we erachter dat het niet handig is om bloem in een voorraadpot als deze te bewaren. Het ‘schenkt’ lastig, en je kunt er niet met een schepje in omdat de opening te smal is. Ook hadden we aparte potten voor bruine basterdsuiker, witte basterdsuiker en kristalsuiker, maar stonden 2 van de 3 potten vaker leeg dan vol. Tijd voor een schoonmaak-opruim-beurt!
De bloem zit nu in een grotere pot, en krijgt een nieuwe plek. Zie je me namelijk al sjouwen met de grote pot bloem, van de plank, naar het aanrecht? Nee hoor, nu staat hij precies goed: op de plek waar hij altijd gebruikt wordt. (we kochten ook een nieuwe pot voor de suiker, en zetten die er ook bij. Staat niet op de foto.)
Het eindresultaat na dag 1:
Het enige dat hier nog moet gebeuren, is het plakken van labels op alle potten. We hebben wel geld uitgegeven aan nieuwe voorraadpotten, ik denk wel €30 in totaal. Laten we hopen dat de rest van de keuken minder geld kost!