Het waarom van opruimen, waarom doe ik het?

Terwijl ik de hele dag al gaperig ben (blijkbaar is dit een effect van de Whole30, volgens deze timeline), staar ik naar een enorme doos met een aantal spullen. Ernaast ligt een stapel boeken, en in de bijkeuken (lekker uit het zicht) staan nog meer spullen. Klaar om ‘opgeruimd’ te worden. Want dat het nu niet opgeruimd is, is duidelijk. Maar waarom wil ik eigenlijk opruimen?

Continue reading

Whole30 boodschappen doen

“Nee, ik doe de boodschappen wel!” zei ik, en voordat manlief me tegen kon houden stapte ik al in de auto. Meestal doet hij de boodschappen (and I love him for that). Maar dit keer wilde ik extra goed inslaan, om er voor te zorgen dat ik de komende dagen ook écht goed Whole30-veilig kan eten. Ik was vooral op jacht naar vlees zonder suiker (of dextrose). Dat leek me bijna onmogelijk!

Continue reading

Je eigen tijd indelen

Iedereen weet het: als je juf bent, heb je lekker veel vakantie. Maar vandaag was ik toch echt in de kerstvakantie aan het werk. Op school dan, want ik werk daarnaast ook nog thuis (en daarvan heb je noooooit vakantie). Mijn duo-collega en ik gingen samen aan de slag voor onze klas. Ik heb tijdens deze vakantie een discussie gevolgd over het wel of niet ‘moeten’ werken in de vakantie. En ik kwam tot de conclusie: laat mij mijn eigen tijd indelen.

Continue reading

Goede voornemens dag 1: Ik heb honger

Ik zei het gisteren al: doe niet net als ik. Ik heb me wel een beetje voorbereid op dat hele Whole30 gebeuren. Van de vorige keer wist ik nog dat het soms supermoeilijk is iets te ontwijken. Toen deed ik nog kleine consessies, bijvoorbeeld naar vlees en vleeswaren. Er zit namelijk vaak dextrose in, een vijand die we natuurlijk beter kennen als suiker. Nu ga ik zelfs DIE uit de weg. Hardcore.

goede voornemens dag 1 - ik heb honger - MamaWijs

Maar goed, er lag nog wel vlees in de diepvries en koelkast, en lijstjes-gek als ik ben had ik dat ook al ingepland om te eten. Vandaag stonden er kippenburgers op het menu. Die bevatten tarwe (en nog veel meer enge dingen trouwens…) en dus gingen ze aan mijn neus voorbij. De stoofpeertjes at ik wel, maar de saus bond ik met maïzena, dus die ging ik ook uit de weg. Gekookte aardappels met stoofpeertjes voor mij, dus. En een banaan, omdat ik ook wel doorhad dat het anders een beetje karig zou worden.

Morgen staat er gehakt (als in gehaktballetjes) op het menu. U raadt het al: ook daarin zit dextrose. Ik ga die dus ook overslaan. Deze keer ga ik ze vervangen door een (zelf gemarineerd!) speklapje. Die had ik vandaag als lunch gegeten, samen met een salade van ijsbergsla, ei, komkommer en tomaat.

Het kostte me helemaal geen moeite om de oliebollen te weigeren, en ook de lekkere chipjes die op tafel kwamen toen we bij de opa’s en oma’s op bezoek waren. Drinken? Water graag (dat drink ik toch altijd al).

We zijn het al tijden gewend om na het avondeten niets meer te eten. Geen avondsnack voor ons! En nu heb ik dus honger… Eigenlijk voelt het ergens wel goed. Het is het bewijs van mijn nieuwe levensstijl. Natuurlijk weet ik ook wel dat ik het met honger niet lang vol ga houden. Maar de eerste dag zit er op. BAM!

De eerste dag #30daysofyoga bleek een introductiefilmpje, die ik in sweatpants gekeken heb. Ha, in the pocket. En we hebben vandaag ook iets weggegooid: de kerstboom! Heerlijk, wat een ruimte zeg! Lang leve de gemeente die inzamelingspunten heeft gemaakt waar je je kerstboom kunt dumpen. Op loopafstand, hiep hoi.

Ik ga maar gauw slapen, dan mag ik morgen weer lekker ontbijten. Want dat heb ik me wel volgehouden: ik ga heeeeerlijk eten deze 30 dagen. Hoe gaat het met jullie goede voornemens?

Ik ben een sukkel – over goede voornemens en hoe het NIET moet

Ik ben juf. Ik weet hoe dit soort dingen werken. Ik weet hoe je gedragsverandering te weeg brengt, en hoe je SMART doelen opstelt. En dan is het 31 december 2014, en denk ik na over mijn plannen voor 2015.

goede voornemens en hoe het NIET moet - MamaWijs

Tijdens de kerstvakantie komen mijn hersens weer in hun normale toestand, die toestand waarbij ze borrelen van ideetjes. Ik wil van alles aanpakken, maar voel meteen ook de rust: het hoeft niet NU. Ik surf wat rond op het internet (vooral Pinterest, Facebook, en mijn favoriete blogs in Feedly). De hele wereld blikt terug op 2014 en bereidt zich voor op 2015. Elke zichzelf respecterende ondernemer springt in op het gevoel van bezoekers over een vers nieuw jaar.

Goede voornemens!

Iedereen bedenkt leuke acties en plannen, die uiteraard beginnen op 1 januari 2015. Pinterest had zelf ook iets leuks bedacht: maak een bord waarop je pint wat je allemaal wil doen in 2015. Ik vond dat eerst een beetje mal, maar ben toch maar een bord begonnen. Naarmate de kerstvakantie vorderde, kwamen er steeds meer pins bij. Ik wil leuke dingen doen in 2015!

Volg het bord Ik in 2015 van Bianca Oldenbeuving op Pinterest.

Nu komt het: ik heb het in mijn hoofd gehaald om op 1 januari te beginnen aan:

  • 30 dagen yoga (bwhahahah, ben benieuwd of me dit gaat lukken! Maar 15-30 minuten per dag móét ik toch vrij kunnen maken?)
  • mijn tweede Whole30 (de eerste heb ik overigens wel afgemaakt, niet afgeblogt)
  • 365 dagen bloggen (wat niet betekent dat ik elke dag ga bloggen, of elke dag met mijn blog bezig ga zijn. Ik heb echter wel bedacht om van 3 naar 5 keer per week te posten op Lespakket, en dit blog ook weer uit het stof te trekken)
  • 2015 dingen weggooien in 2015 (en daar ben ik stiekem al mee begonnen, de eerste kruisjes staan al op de lijst!)

Als je een gedragsverandering teweeg wilt brengen, kies je een klein gebied en daar zet je kleine stapjes in. Je gaat dus NIET met zoveel verschillende dingen beginnen OP DEZELFDE DAG. Maar misschien geldt hier hetzelfde verhaal als met dokters die de slechtste patiënten zijn: juffen zijn de slechtste leerlingen, ofzo?

Waarom wil ik dit eigenlijk allemaal? De yoga en Whole30 zijn om mezelf gezonder te maken en te houden. Misschien ga ik yoga wel zo leuk en makkelijk vinden, dat ik dat ook zonder dagelijkse mailtjes een paar keer per week ga doen. Die Whole30 zal er misschien voor zorgen dat ik wat minder suiker ga eten, en wat overtollige kilo’s kwijtraak.

Het weggooien van overbodige spullen is niet zozeer mijn zucht naar minimalisme, maar wel een wens om overbodige dingen geen tijd en ruimte meer te laten opslokken. Ik houd van rust en ruimte, en erger me aan de enorme hoeveelheid spullen die we in huis hebben. Nu moet ik eerlijk zeggen dat de grootste schoonmaak al geweest is voor de verhuizing. Ik vraag me ook echt af of we wel 2015 dingen kúnnen weggooien, maar feit is dat we in 2 dagen al meer dan 25 kruisjes hebben gezet.

En waarom wil ik meer schrijven op mijn site? Ik heb er zelfs over nagedacht om in 2015 mínder te gaan bloggen. Ik heb ideeën zat, dat is het probleem niet. Tijd is wel een probleem, ik zal serieus efficiënt en productief moeten werken (en dat terwijl mijn blog-uren na kinderbedtijd zijn, en ik daarin ook nog moet werken voor Kleuteruniversiteit). Ik wil vooral kijken of het me nóg meer bezoekers en inkomsten op kan leveren, zodat ik het me ook kan veroorloven er meer tijd in te steken. Ik vind schrijven fantastisch, het geeft me zo’n voldaan gevoel.

Nou, doe vooral niet zoals ik. Kies één ding waar je je op wil richten, en begin daar op maandag 5 januari mee. Neem kleine stapjes, vier de successen, stap snel over de misstappen heen en ga dóór.

Ik ga gauw op zoek naar een motiverende poster om te printen en op te hangen. Wat ga jij doen in 2015? Mede-bloggers, gaan jullie daar ook over schrijven? Link me up, kunnen we elkaar moed inspreken!

Bananen pannenkoekjes

Zoals jullie weten eet ik al een tijdje broodloos. Dit bevalt me prima, en ik weet nu weer extra goed waarom. Tijdens de kerstdagen heb ik heerlijk gegeten van onze zelfgebakken stol en suikerbrood. Superlekker, en zo fijn om het zelf te kunnen maken! Hoewel ik geen brood eet, eet ik wel gewoon pasta en bak ik cakes met ‘gewoon’ meel. Ik dacht dus niet dat het veel zou uitmaken…

bananen pannenkoekjes - een gezond ontbijt - suikervrij, graanvrij, zuivelvrij - MamaWijs

Wel dus! Ik voelde mijn darmen tekeer gaan (en dat ik alle informatie die jullie daarover krijgen), en gisteravond voelde ik me gewoon bijna depressief. Lusteloos, moe, en ik ben met de kinderen naar bed gegaan. Tijd om weer eens extra op te letten op wat ik eet!

Vanmorgen wilde ik met de té rijpe bananen een smoothie maken. Ik maak mijn smoothies altijd met yoghurt, maar ik heb toch altijd wat last van brandend maagzuur. Ik vermoed dat dit door de yoghurt komt (mijn lijf is niet gewend aan zuivel!), en bovendien gaan er toch verhalen dat het kauwen van je eten veel beter is dan het te drinken.

Toen bedacht ik dat ik al een tijdje geen bananen pannenkoekjes meer gemaakt heb. Ik weet echt niet wie dit ooit bedacht heeft, de recepten vind je all over Pinterest. Het is ook zo eenvoudig, dat iedereen het kan. Komt ‘ie!

Prak één rijpe banaan en meng er 2 eieren door. Voeg wat kaneel en vanille toe (wat je maar lekker vindt!). Goed roeren, en nu bakken als pannenkoeken. Doe wat vet (ik gebruik kokosolie) in een pan. (je kunt hier kokosolie online bestellen, handig! Ik haal eenzelfde pot van eigen merk bij Ekoplaza, en doe er ongeveer 3 maanden mee) Zorg dat de pan goed heet is, en laat een beetje beslag in de pan vallen.

Tip: bak niet te grote pannenkoeken, doordat de textuur anders is, kun je ze moeilijk omdraaien!

Wacht tot de bovenkant gestold is, en draai de pannenkoek om. Bak de andere kant nog even, en je pannenkoek is klaar om te eten! Van dit beslag bak je ongeveer 4 kleinere pannenkoeken.

Deze pannenkoeken zijn lekker als ontbijt, of als warm tussendoortje (ook voor je kinderen). Eet smakelijk!

Een nee-nee sticker op de tv

Er zit een nee-nee sticker op onze brievenbus. Ik wist weer waarom toen we verhuisden, en het even duurde voor we een sticker gehaald hadden. Stapels reclame, die je eigenlijk helemaal niet wilt zien. Omdat je dan ineens allemaal dingen wilt hebben (of ‘nodig’ hebt) terwijl je dat niet had toen je de reclame nog niet gezien had. Ik ontvang wel de catalogus van H&M, maar zelfs die kijk ik nauwelijks door. Als ik kleren nodig heb, open ik de website van H&M zelf wel. Dan kijk ik of er leuke aanbiedingen zijn. Ik ga niet shoppen OMDAT er aanbiedingen zijn.

een nee-nee sticker op je televisie - MamaWijs

Maar nu die televisie. Onze kinderen kijken best veel televisie. Denk ik. In vergelijking met andere kinderen? We hebben een uitbreiding op ons abonnement, waardoor we ook de kinderzenders ontvangen met onder andere Nick Junior. Dat is eigenlijk de enige zender in het pakket waar we veel naar kijken. Daarnaast hebben we een abonnement op Netflix. Hier hebben we niet alleen zelf plezier van, de kinderen kijken er ook graag naar.

Toen we op vakantie waren, keken de kinderen ‘s ochtends vroeg kort naar Zappelin. Zo konden wij even rustig wakker worden, en hoefden ze niet meteen het hele veldje wakker te maken. Maar… tussen de verschillende programma’s krijg je reclame te zien.

Onze dochter is bijna jarig, en ze mocht een verlanglijstje maken. Op dat verlanglijstje staan heel. veel. boeken. Lieveheersbeestjes oorbellen. En een digibird. Een wat?

Ze zou nooit geweten hebben dat zo’n ding bestaat, ware het niet dat er veel reclame voor gemaakt wordt op Zappelin. Een vogeltje dat gaan zingen als je er tegen fluit.

Ander voorbeeld: toen onze kinderen een verlanglijstje mochten maken voor Sinterklaas, wisten ze niet eens wat ze wilden hebben! Ik gaf ze een folder van Lobbes, waar ze in mochten kijken. Die folder begint met grabbel-cadeautjes, en zo stond er een jojo en een stuiterbal op de verlanglijstjes. Tsja, wat moet je ook vragen als je alles al hebt?

Ik heb liever dat onze kinderen televisie kijken zonder reclame. Oh, en voor wie zich afvraagt of het wel verstandig is zoveel tv te kijken: het doet onze kinderen niet veel kwaad. Ik heb het televisie kijken wel eens beperkt, en ik kijk ook zeker naar WAT ze kijken op tv. Maar ik zie er niet veel kwaad in, zeker als ik onze kinderen hoor zeggen: hee, dat is een patroon! Team Umizoomi is favoriet hier. Ze leren er wel degelijk iets van. En ze ontspannen er van. Als ik zie dat ze ontspanning nodig hebben, mag de tv aan. Als ik zie dat ze moeten spelen, gaat de tv weer uit.

Nog een laatste ding: door het kijken naar Netflix zijn we zelf ook helemaal ontwend aan reclame! Manlief keek laatst even tv, en kwam bij een leuke film. En toen: reclame… Hij keek snel op Netflix, en ja hoor, daar was de film ook te bekijken. Televisie kijken zonder reclame is toch veel prettiger?

Reclame zorgt ervoor dat we dingen ‘willen hebben’ die we daarvoor niet eens nodig hadden.

Whole30 – week 1

“Ik doe een whole30,” zei ik, alsof iedereen dan zou begrijpen wat ik bedoelde. Afgelopen zondag was er een feestje, en ik moest toch uitleggen waarom ik geen taart nam, en ook geen chips en borrelnootjes. Ook de soep ‘mocht’ eigenlijk niet, want gevuld met vermicelli. Maar ik moest toch iets eten?

whole30 week1 - MamaWijs

Voor iedereen die niet weet wat Whole30 is, lees deze website. Ik ‘doe’ een Whole30 omdat de weegschaal me vertelde dat het echt niet zo langer kon. Ik moet vertrouwen hebben in mijn lijf, maar door hormoonveranderingen slaat de boel op hol. Eerder vertelde ik al over mijn suikerverslaving, maar eerlijk gezegd at ik de laatste weken eigenlijk helemaal niet zoveel suiker meer. Wel suiker, elke dag, maar niet extreem veel. Tot een weekend, waarin ik een heerlijke, maar machtige, chocolade cake maakte én een recept voor ‘sugar cookies’ uitprobeerde. Suiker, veel suiker. En ook brandend maagzuur.

Dinsdagochtend in het nieuwe schooljaar. De grote kinderen waren naar school, en de jongste zat heerlijk te spelen in de nieuwe rust. Ik zat achter de computer, en las over Whole30 op bovengenoemde site. Goh, dacht ik, dat is iets voor mij. Even een reset. Ik denk dat ik in september begin. Handig, want september telt 30 dagen, enzo. En toen realiseerde ik me dat ik net zo goed direct kon beginnen.

De website van Whole30 adviseert op met dag 0 te beginnen, zodat je je keukenkastjes en koelkast kunt voorbereiden. Oh, en zodat je je kunt abonneren op een betaalde nieuwsbrief, die je vanaf dag 1 dagelijks ontvangt. Nou, mijn keuken was er al klaar voor, omdat we gewoon best gezond eten, en geld uitgeven voor een nieuwsbrief was me een brug te ver.

whole30 week1 - MamaWijs

En dus begon ik, met de start van een nieuw schooljaar, met Whole30. Het doel is 30 dagen lang gezond te eten. Wat er voor mij verandert, is dat ik vanaf die dag geen zuivel, suiker en granen meer ‘mocht’. Geen smoothies met yoghurt, en geen bakje yoghurt als toetje, maar ook geen kaas meer. Geen pasta en rijst. Broodloos at ik al, dus dat was geen schok. En dus geen suiker.

Dat laatste is nog niet zo gemakkelijk, want echt OVERAL zit suiker (of iets onder een andere naam) in. Vleeswaren? Dextrose. Gemarineerd vlees? Suiker. En weet je dat er in knakworstjes tarwebloem zit? Echt heel streng ben ik dus niet, maar verder houd ik me wel aan de regels. Smoothies ‘mogen’ eigenlijk ook niet: het is veel beter je eten te kauwen dan te drinken. (hoe zit dat dan met soep, vraag ik me af?)

Inmiddels zit ik op dag 8, en is de eerste week dus voorbij. Eigenlijk ging het verbazend makkelijk, de verwachte suiker-hoofdpijn bleef uit. Gelukkig, want een nieuw schooljaar betekent dat je als juf ook weer je ding moet doen, natuurlijk!

Wat heb ik geleerd na week 1?

Pasta zonder pasta is niets aan. Daar moet ik echt iets anders op verzinnen… Morgen eten we daarom spaghetti met gehaktballetjes. Ik eet in plaats van spaghetti bloemkoolrijst, en in de gehaktballetjes verstop ik (ssstttt) allerlei groente.

whole30 week1 - MamaWijs

Als ik honger (trek) heb, moet ik iets eten. En een stukje leverworst (met dextrose *zucht*) is dan net zo lekker.

Uitleggen aan je kinderen dat je ‘dieet’ is best lastig. Neehee, Whole30 is geen dieet. Maar nu zegt zoonlief dus ‘Ik heb dieet voor gekookte wortels’. En dochter zei: Ik ga dat dieet ook doen, maar dan eet ik wel zuivel. En granen. Oh, en ook suiker.

Een speklapje met wat groenten als ontbijt is vullend genoeg, ook voor een werkdag, tot de lunch.

Juf. Traktaties. Chocola. Moeilijke situaties. Gelukkig kwam er ook een heerlijk fruitspiesje langs als traktatie!

Mijn lijf reageert nu al! Eigenlijk mag je niet op de weegschaal staan tijdens whole30 (daar gáát het niet om), maar ik wilde toch zien of er al een verandering te bespeuren was. Ik beloof mezelf nu dat ik tot aan het einde van de whole30 niet meer op de weegschaal ga staan, maar de riem kon al weer een gaatje strakker!

whole30 week1 - MamaWijs

Ik ben een mayonaise-kluns. Overal op internet kom je filmpjes tegen van mensen die zelf hun mayonaise maken. En dat dat zo simpel is. Bij mij mislukt het bijna altijd… Gelukkig wordt het soms ook wel gewoon te dun, maar dan is het nog steeds bruikbaar als dressing. Maar ik blijf het proberen, want mayonaise uit de winkel bevat… suiker!

Minder spullen: ja, en nu?

minder spullen - ja en nu - MamaWijs

 

Een tijdje geleden daagde ik mezelf uit om weer op te gaan ruimen. Ik wilde minder spullen en zocht een stok achter de deur! Gelukkig was er sinds ik dat bericht plaatste een plotselinge opleving in de verkopen, en verkocht ik een aantal grote dingen die veel geld opleverden. Leuk voor de vakantie! Ook wat kleinere dingen verlieten ons huis, en ik kreeg weer moed om op te ruimen, en de dingen te koop aan te bieden op facebook en marktplaats.

Nu lijkt het echter weer wat moeilijker te gaan: ik heb het idee dat de meeste dingen wel opgeruimd zijn. Overbodige dingen hebben ons huis nu wel verlaten, of staan klaar om verkocht te worden. Ik ben nog niet bij de kringloop geweest. Het is toch nog onbekend, en wat me ook tegenhoudt: als ik er wat kleingeld voor kan krijgen, is dat nog altijd beter dan niets! Ook heb ik veel dingen te ruil aangeboden: ruilen tegen een klein plantje voor in onze tuin. Hoe eenvoudig dat klinkt, er heeft nog niemand gebruik van gemaakt.

Doordat de verkopen langzamer gaan, is de motivatie om verder op te ruimen ook minder. Wat me echter ook afremt: het meeste is al weg!

Er zijn geen kasten meer die leeg kunnen, zodat de kast in kwestie weg kan. De meeste spullen hebben hun eigen plek (de garage laat ik hierin even buiten beschouwing, die komt later aan de beurt). Al het overbodige speelgoed, waar weinig meer mee gespeeld wordt, is weg.

Ik vind het moeilijk om kwalitatief goed speelgoed weg te doen, ook al hebben we best veel.

Als juf maar ook als moeder vind ik kwalitatief speelgoed belangrijk. Speelgoed waarmee je zelf creatief kunt zijn, dat langdurig gebruikt kan worden, dat geschikt is voor meerdere leeftijden. Duplo is hiervan een goed voorbeeld: op een regenachtige dag kunnen we met zijn allen bezig zijn met de Duplo. We hebben hier heel. veel. van. En als ik zeg veel, dan bedoel ik VEEL. Maar wegdoen? We denken er niet aan.

Zo heb ik in mijn hoofd een lijstje van een aantal basisdingen die eigenlijk in ons huis zouden moeten blijven. Een houten treinspoor, speelgoedauto’s, Duplo/Lego, leesboekjes, Playmobil (wij zijn dol op de stevige 123 variant!), keukenspulletjes. Zo hebben we een bak vol ‘rollenspel’ materialen, gevuld met wat verkleedkleren enzo. Wordt er veel mee gespeeld? Nauwelijks. Maar als ik het weg wil doen, is er toch iets dat me tegenhoudt.

We hebben een bak met plastic dieren die ik vooral zelf heel leuk vindt. De kinderen spelen er nauwelijks mee. Ooit heb ik ze, samen met een houten boerderij *joepie*, op de kop getikt voor €5. Ook met die boerderij spelen ze nauwelijks.

Als ik bedenk waar onze kinderen vooral mee spelen, is het lijstje echt heel kort. Ik heb al moeite gedaan om veel speelgoed op de zolder neer te zetten en maar een paar dingen beschikbaar te maken op hun slaapkamers en in de woonkamer. Toch hebben ze de weg naar de zolder wel gevonden, en halen ze daar af en toe speelgoed vandaan. Om er vervolgens eventjes mee te spelen en er niet weer naar om te kijken.

Hetzelfde opruimprobleem heb ik met boeken. Dochter leest graag en heeft veel boeken. Als juf weet ik hoe belangrijk het is om, ook als je nog niet zelf kunt lezen, toegang te hebben tot goede boeken. Ik heb zelf een prentenboeken-tic, maar ook daar probeer ik wel in op te ruimen. Gelukkig kan ik ‘overbodige’ boeken altijd mee naar school nemen, of weggeven aan collega’s. Maar feit blijft dat Dochter veel. boeken. heeft. Maar ja, hoe kan ik die nu weg doen? Wat als Zoon straks leert lezen, dan mag hij toch ook lezen in deze boeken? Kwalitatieve boeken blijven, maar het is wel veel.

Ik probeer een soort-van-systeem in stand te houden, dat er bij elk speelgoed dat er IN komt, er ook iets UIT moet. De oudste twee snappen dat best, die zeggen soms uit zichzelf: mijn brandweerwagen mag wel verkocht worden, hoor mam. Manlief vindt het nog wel moeilijk om dingen weg te doen, die bewaart het liever ‘voor als’.

We zijn nu ook wel op het punt belandt dat het lastig wordt om verlanglijstjes te maken. Wat geef je kinderen die alles al hebben? Maar NIETS uitpakken op je verjaardag is toch ook wel gek. Ik kwam op het idee voor dit bericht omdat ik net dit (non-speelgoed-cadeaus) en dit (waarom minder speelgoed goed is) las.

Lastig…